Przepisy w sprawie równego traktowania

Ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania określa obszary i sposoby przeciwdziałania naruszeniom zasady równego traktowania ze względu na:

• płeć,
• rasę,
• pochodzenie etniczne,
• narodowość,
• religię,
• wyznanie,
• światopogląd,
• niepełnosprawność,
• wiek,
• orientację seksualną.

Ustawa wdraża dyrektywy Unii Europejskiej dotyczące równego traktowania i stanowi ważną podstawę ochrony przed dyskryminacją, w tym ze względu na niepełnosprawność.

Zakres ochrony Przepisy ustawy dotyczą m.in. dostępu do usług, edukacji, zabezpieczenia społecznego, opieki zdrowotnej oraz działalności gospodarczej. Zakazane jest zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie nierówne traktowanie, a także molestowanie i zachęcanie do dyskryminacji.

Środki ochrony prawnej Osoba, która doświadczyła naruszenia zasady równego traktowania, może dochodzić swoich praw przed sądem. Przysługują jej m.in. roszczenia o odszkodowanie, zadośćuczynienie oraz zaniechanie naruszeń.

Organy właściwe W sprawach przeciwdziałania naruszeniom zasady równego traktowania działają w szczególności:

• Rzecznik Praw Obywatelskich (link otwiera się w nowej karcie),
• Pełnomocnik Rządu do spraw Równego Traktowania (link otwiera się w nowej karcie).

Struktura ustawy:

• Rozdział I – Przepisy ogólne
• Rozdział II – Zasada równego traktowania i środki prawne dla jej ochrony
• Rozdział III – Organy właściwe w sprawach przeciwdziałania naruszeniom zasady równego traktowania
• Rozdział IV – Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe