Sierpień – miesiąc świadomości SMA. Co warto wiedzieć?

26
Infografika „Sierpień – miesiąc świadomości SMA” przedstawiająca informacje o rdzeniowym zaniku mięśni, jego objawach, znaczeniu wczesnej diagnozy oraz leczeniu i rehabilitacji.
Sierpień – miesiąc świadomości SMA. Wiedza o rdzeniowym zaniku mięśni pomaga lepiej rozumieć potrzeby osób z SMA i ich rodzin.

Sierpień jest miesiącem świadomości SMA – rdzeniowego zaniku mięśni (ang. Spinal Muscular Atrophy). To czas zwracania uwagi na potrzeby osób żyjących z tą chorobą, ich rodzin i opiekunów, a także na znaczenie wczesnej diagnozy, leczenia, rehabilitacji oraz dostępności.

SMA jest chorobą rzadką, ale jej konsekwencje mogą znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie. Rozwój medycyny sprawił jednak, że możliwości leczenia i wspierania osób z SMA są dziś znacznie większe niż jeszcze kilkanaście lat temu.

Czym jest SMA?

Rdzeniowy zanik mięśni (SMA) to uwarunkowana genetycznie choroba nerwowo-mięśniowa, w której dochodzi do uszkodzenia neuronów ruchowych znajdujących się w rdzeniu kręgowym. W efekcie mięśnie stopniowo tracą siłę.

Choroba może mieć różny przebieg. U części osób pierwsze objawy pojawiają się już w okresie niemowlęcym, u innych dopiero w dzieciństwie lub w wieku dorosłym.

Do objawów mogą należeć m.in.:

  • postępujące osłabienie mięśni,
  • trudności w wykonywaniu ruchów i utrzymaniu pozycji ciała,
  • problemy z chodzeniem lub samodzielnym poruszaniem się,
  • trudności z połykaniem i oddychaniem – szczególnie w cięższych postaciach choroby,
  • ograniczenie samodzielności w codziennym funkcjonowaniu.

Przebieg SMA jest indywidualny i zależy m.in. od typu choroby, wieku wystąpienia objawów oraz momentu rozpoczęcia leczenia.

Dlaczego wczesna diagnoza ma tak duże znaczenie?

W przypadku SMA czas ma szczególne znaczenie. Uszkodzone neurony ruchowe nie regenerują się, dlatego rozpoznanie choroby i rozpoczęcie leczenia możliwie wcześnie może mieć istotny wpływ na jej przebieg.

W Polsce SMA znajduje się w programie badań przesiewowych noworodków. Dzięki temu możliwe jest wykrycie choroby jeszcze przed pojawieniem się jej pierwszych objawów.

To ogromna zmiana w podejściu do SMA. Wczesne rozpoznanie pozwala na szybkie rozpoczęcie odpowiedniego postępowania i objęcie dziecka specjalistyczną opieką.

SMA można dziś leczyć

Jeszcze niedawno SMA była przede wszystkim chorobą, w której koncentrowano się na leczeniu objawowym i zapobieganiu powikłaniom. Obecnie dostępne są terapie wpływające na mechanizm choroby.

Leczenie może obejmować m.in. terapie farmakologiczne, a także kompleksową opiekę wspierającą. Bardzo ważną rolę odgrywają:

  • rehabilitacja,
  • fizjoterapia,
  • opieka neurologiczna,
  • wsparcie pulmonologiczne,
  • odpowiednie żywienie,
  • terapia zajęciowa,
  • pomoc psychologiczna i społeczna.

Dobór postępowania powinien zawsze odbywać się indywidualnie, w zależności od stanu zdrowia i potrzeb konkretnej osoby.

Życie z SMA to nie tylko leczenie

Świadomość SMA nie powinna ograniczać się wyłącznie do wiedzy medycznej.

Osoby żyjące z SMA potrzebują również dostępnej przestrzeni publicznej, transportu, edukacji, pracy oraz możliwości aktywnego uczestniczenia w życiu społecznym.

W zależności od stopnia sprawności konieczne może być korzystanie z wózka, sprzętu wspomagającego komunikację lub innych technologii zwiększających samodzielność.

Dlatego tak ważne jest projektowanie przestrzeni i usług zgodnie z zasadami dostępności i projektowania uniwersalnego.

Rodzina i opiekunowie również potrzebują wsparcia

Diagnoza SMA wpływa nie tylko na życie osoby chorej. Zmienia również codzienność całej rodziny.

Rodzice dzieci z SMA często muszą łączyć opiekę nad dzieckiem z rehabilitacją, wizytami u specjalistów, organizacją sprzętu oraz sprawami związanymi z edukacją i codziennym funkcjonowaniem.

Dlatego system wsparcia powinien obejmować nie tylko leczenie, ale również informację, pomoc psychologiczną, wsparcie społeczne i rozwiązania ułatwiające rodzinom codzienne życie.

Sierpień to dobry moment na rozmowę o SMA

Miesiąc świadomości SMA jest okazją do przypomnienia, że za diagnozą zawsze stoi konkretna osoba – dziecko, nastolatek lub dorosły człowiek, który ma swoje plany, zainteresowania, marzenia i potrzeby.

SMA nie powinno definiować całego życia człowieka. Dzięki postępowi medycyny, rehabilitacji, nowoczesnym technologiom oraz coraz większej dostępności wsparcia osoby z SMA mogą być aktywne, uczyć się, pracować, podróżować i uczestniczyć w życiu społecznym.

Najważniejsze jest więc nie tylko leczenie choroby, ale również tworzenie warunków, w których osoba z SMA może możliwie samodzielnie realizować swoje życie.

Najważniejsze informacje

  • SMA to rdzeniowy zanik mięśni – genetyczna choroba nerwowo-mięśniowa.
  • Choroba może mieć różny przebieg i pojawić się w różnym wieku.
  • Wczesne wykrycie SMA ma ogromne znaczenie dla możliwości rozpoczęcia leczenia.
  • SMA jest objęte w Polsce badaniami przesiewowymi noworodków.
  • Osoby z SMA mogą potrzebować kompleksowego wsparcia medycznego, rehabilitacyjnego i społecznego.
  • Dostępność przestrzeni, transportu, edukacji i usług ma istotne znaczenie dla ich samodzielności.
  • Wsparcia potrzebują również rodziny i opiekunowie.

Co to oznacza w praktyce?

Dla osób z SMA i ich rodzin ważne jest, aby korzystać z dostępnej opieki specjalistycznej oraz na bieżąco sprawdzać możliwości leczenia, rehabilitacji i wsparcia.

Z kolei dla całego społeczeństwa miesiąc świadomości SMA jest przypomnieniem, że dostępność i równe szanse dotyczą nas wszystkich. Likwidowanie barier architektonicznych, komunikacyjnych, cyfrowych i społecznych pozwala osobom z niepełnosprawnościami w pełniejszy sposób uczestniczyć w życiu lokalnej społeczności.

Warto wiedzieć

SMA jest chorobą rzadką, ale nie oznacza to, że osoby z SMA powinny pozostawać niewidoczne w przestrzeni publicznej. Edukacja i świadomość społeczna pomagają ograniczać stereotypy i lepiej rozumieć potrzeby osób żyjących z chorobami przewlekłymi i niepełnosprawnościami.

SMA w Białymstoku i na Podlasiu – gdzie szukać pomocy?

Źródła: Ministerstwo Zdrowia, Instytut Matki i Dziecka, Polskie Towarzystwo Neurologiczne.