Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych jest podstawowym aktem prawa powszechnie obowiązującego regulującym zagadnienia związane z niepełnosprawnością.
W szczególności ustawa określa:
- definicje niepełnosprawności, stopni, rodzajów i symboli,
- system orzekania o niepełnosprawności dzieci i dorosłych w powiatowych (miejskich) zespołach do spraw orzekania o niepełnosprawności,
- szczególne przepisy prawa pracy dotyczące pracowników z niepełnosprawnością,
- zasady działania Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON).
Ustawa składa się z XI rozdziałów:
- Rozdział I – Przepisy ogólne
- Rozdział II – Orzekanie o niepełnosprawności
- Rozdział III – Rehabilitacja osób niepełnosprawnych
- Rozdział IV – Uprawnienia osób niepełnosprawnych
- Rozdział V – Szczególne obowiązki i uprawnienia pracodawców w związku z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych
- Rozdział VI – Zakłady pracy chronionej i zakłady aktywności zawodowej
- Rozdział VII – Zadania i organizacja służb działających na rzecz osób niepełnosprawnych
- Rozdział VIII – Szkolenie osób niepełnosprawnych
- Rozdział IX – Krajowa Rada Konsultacyjna do Spraw Osób Niepełnosprawnych
- Rozdział X – Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
- Rozdział XI – Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Podstawa prawna
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – tekst jednolity: Dz.U. z 2026 r. poz. 884 (z późn. zm.) (link otwiera się w nowej karcie)



